wintersnoei

Guyotsnoei zien we in wijngaarden over de hele wereld; het is dan ook de meest toegepaste manier van leiden en snoeien. Hier worden elk jaar de zijarmen, waarop de vruchtdragende scheuten ontstaan, vervangen. Deze zijarmen kunnen vlak of gebogen worden aangebonden. De ogen lopen in de lente uit en geven een nieuwe vruchtscheut. Sommige ogen geven twee scheuten waarvan de zwakste in een vroeg stadium verwijderd wordt.

Voordelen:

·	Redelijk gemakkelijk uit te voeren

·	De vruchtbaarste ogen (midden op de scheut) worden behouden

·	Omdat er veel oud hout verwijderd wordt blijven er eventueel weinig ziektekiemen en schimmelsporen aanwezig.

·	Minder dicht gewas doordat er per oog meestal een sterke scheut uitloopt.

Nadelen:

·	Het hout is niet altijd voldoende afgerijpt over de volle lengte

·	Het systeem is iets rommeliger doordat de scheuten op verschillende hoogten groeien.

·	De trossen hangen in een brede zone in het verticale vlak

·	Minder reservestoffen aanwezig.

Bij het horizontaal cordon wordt een meerjarige legger opgebouwd die elk jaar op stiften teruggesnoeid wordt. Dit betekent dat het vruchthout in de winter terug gesneden wordt op 2 tot 3 ogen. De stiften mogen niet aan de onderzijde van de cordonarm zitten omdat de stiften regelmatig ter vervanging geheel worden weggesnoeid. Er ontstaat dan een grote snoeiwond waardoor vaatbundels uit kunnen vallen. Heb je verdeeld over de hele ligger vele van dergelijke snoeiwonden, dan kan de sapstroom wel eens te weinig worden voor een gezonde groei. De hele arm moet dan opnieuw opgebouwd worden. Als je er voor zorgt dat de onderzijde van de cordonarm intact blijft is een goede sapstroom gewaarborgd. Echter, na een aantal jaren kunnen de armen toch kaal worden en moet er alsnog verjongd worden.

Voordelen:

·	Grote stokafstanden zijn mogelijk.

·	Alle scheuten komen vanaf een horizontale lijn wat gemak geeft bij het inbinden en oogsten.

·	Door het vele oude hout wordt de kans op misbloei kleiner en heeft de stok in de lente een voorsprong door de aanwezigheid van reservestoffen.

·	De houtafrijping is niet zo van belang omdat de onderste twee tot drie ogen altijd wel afrijpen.

Nadelen:

·	Niet alle soorten zijn geschikt voor deze methode.

·	De snoei is moeilijker. Indien een stok uitvalt treedt er een groot gat op wat niet zomaar weer opnieuw opgebouwd is.

·	De opbouw na de aanleg duurt langer waardoor de eerste oogst later valt.

·	Na 6 tot 10 jaar moet de ligger verjongd worden.

Soorten die alleen op lang hout vrucht dragen zijn niet geschikt voor cordonsnoei.

De vorm van het vorig seizoen is goed herkenbaar. De twee binnenste takken worden aangehouden, de rest snoeit men weg.

Het voorbuigen van de takken is noodzakelijk omdat anders de scheut bij de stam kan afbreken; kraken mag gerust.

De boog wordt over de buigdraad gelegd en vastgezet aan de onderste binddraad.

Het openspringen van de bast is geen probleem. Buigen als de sapstroom al een beetje op gang is gekomen kan soepeler gaan.

Dubbel guyot na de snoei.

Dubbel guyot in mei. De jonge ogen zijn allemaal uitgelopen en geven vrucht-dragende scheuten.

Snoeien op 2 ogen

De stift het dichts bij de cordonarm wordt aangehouden

Overlappende armen worden ingekort.

Een stift die bloedt in de lente

Als beide ogen uitlopen moet vroegtijdig een scheut verwijderd worden. De stevigste of best geplaatste wordt aangehouden.